Yaşlanmaya neden olan faktörler iç ve de dış faktörler olarak ikiye ayrılmaktadır. İç faktörlerin neden olduğu yaşlanma hücresel düzeyde olmaktadır. Burada genetik faktörlerin rolü büyüktür. Dış faktörleri ise daha çok çevresel faktörler oluşturmaktadır. Bunlar: güneş, yer çekimi, sigara, alkol, hava kirliliği, stres ve beslenme alışkanlıklarıdır.
Epidermis cansız kısım olan stratum corneum ve altındaki canlı hücresel tabakadan oluşmaktadır.
Yaşlanma ile birlikte kollajen ve elastik liflerde azalma ve içeriklerinde bozulmalar sonucunda deri kalınlığında ve elastitesinde azalma, yüz derisinde gevşeklik ve kırışıklıklarda artış oluşmaya başlar. Kadınlarda menopozla birlikte östrojen hormonunun seviyesindeki düşüş epidermiste atrofi, hücre bölünmesinde yavaşlama, doku onarım kapasitesinde azalmaya neden olur. Derinin su tutma kapasitesi ve bariyer fonksiyonu azalır. Epidermisin bazal tabakasının mitotik aktivitesinde azalma ve lipid sentezinin modifiye olması kserozise neden olur.
Yaşlanmayla beraber derideki hem tip I hem tip III kollajen sayıca azalmaya ve kalitesi düşmeye başlar ve giderek kollajen atrofisi meydana gelir. Kollajen sentezleyen fibroblastların sayısında da azalma olur. Böylece deride sarkma ve kırışıklıklarda belirginleşme görülür. Yaşlanmayla beraber sebum salgısı azalır, deri daha kırılgan, travmaya yatkın ve hassas hale gelir. Yara iyileşmesi gecikir.
